We leven in een wereld waarin de mannelijke eigenschappen (resultaatgericht, prestatie, zelfredzaamheid, ratio, stoer, competitief) vaak belangrijker zijn dan de vrouwelijke (empatisch, creatief, zacht, flexibel, speelsheid). 

De ene vrouw gebruikt vooral haar mannelijke daadkracht om zich staande te houden, de ander haar vrouwelijke, zorgende kracht en kwetsbaarheid.

Hoe vind je de balans?

Lees meer over hoe Ellen als vinoloog de masculiene wereld van wijn ervaarde en hoe ze in aanraking kwam met ademwerk.

Ellen: ‘Ik heb me als vinoloog in de toen nog vooral masculiene wereld van wijn enorm moeten bewijzen. Er werd vaak om me gelachen als ik mijn hart liet spreken over wijn. Mijn wijntaal was anders. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik nog meer mezelf wilde bewijzen. Mijn wilskracht heeft daarbij geholpen. Maar als ik me niet gehoord of gezien voelde en die pijn te pijnlijk was om te voelen, maakte ik me groter. Ik blies mijn borst op en begon te brallen. Iets waar ik altijd juist een sterk oordeel over had. Ik verafschuwde wijn-brallers. Maar ik deed precies hetzelfde. Dit kostte veel energie en ik verloor mezelf dan een beetje. Door al die mooie ademsessies heb ik mogen voelen hoe het is als je niet meer zo je best hoeft te doen en je vanuit je wortels veilig kan blijven staan. Door diep in de buik te blijven ademen. Dan kan ik mijn hart vol voelen, openen en gewoon heerlijk vrij en onbevangen Ellen zijn.♡’ 

Meer over Ellen:

“Wanneer ik mezelf zou moeten omschrijven dan vergelijk ik me het liefst met een labrador. Gek op eten, met een enthousiaste werklust en een enorme will to please. De behoefte om mensen gelukkig te maken is gewoon de aard van mijn beestje. Lange tijd heb ik dat met wijn gedaan, nu met de adem.

 De switch van wijn naar ademwerk is geleidelijk gegaan. Want ik had super leuk werk als wijnschrijver en was helemaal niet van plan daarmee te stoppen. Maar mijn lijf vertelde iets heel anders……

 Het was mijn kapster die steeds weer over de magie van verbonden ademen begon. Puur uit nieuwsgierigheid ben ik naar een groepssessie gegaan en die verbonden ademsessie was mindblowing. Tijdens het ademen werd ik geconfronteerd met een soort harnas wat om me heen zat én ik voelde hoe het is als je je durft over te geven aan dat wat er is. Dan is er totale ontspanning, zachtheid, aanwezigheid. Dat was zo’n een geluksgevoel. Het klinkt cliché maar het voelde als thuiskomen: Thuiskomen bij mezelf met alle toeters en bellen en thuiskomen bij iets grootser wat ik nu weet dat dát LIEFDE is.

Vanaf dat moment is het ademzaadje geplant.

Vele sessies later brachten me bij Rob en Liselore. We delen veel dezelfde passies en vullen elkaar super aan.  En ze blijven net als ik met beide benen op de grond staan, houden van de geneugten van het aardse leven ( zijn ook van die onwijze lekkerbekken ) en willen niets liever dan mensen laten bloeien doormiddel van dit mooie ademwerk. “

Screenshot

Het leven in een masculiene wereld maakt het belangrijk voor vrouwen om zich te verbinden met hun eigen tribe. Op een plek te zijn waar je herkenning vindt en je je welkom voelt met alles wat er is. 

In november organiseren Ellen Dekkers en ik (Liselore) samen een ‘women only’ Deep Dive Weekend. Er zijn nog een paar plekken beschikbaar.